Sentenzas de interese no ámbito laboral

Permiso parental: aclaracións

Unha empresa esixía que o permiso parental de oito semanas ao ano se disfrutase en períodos mínimos dunha semana e negaba o devengo de vacacións durante o seu disfrute. Os sindicatos impugnaron estas medidas e os tribunais [TS 26-01-2026] concluíron o seguinte:

• A norma fixa a duración en semanas, polo que é correcto interpretar que o disfrute discontinuo debe articularse en semanas completas, sen fraccionamento en días, tal e como esixía a empresa.
• Polo contrario, o permiso parental, se ben é unha suspensión contractual, debe interpretarse conforme ao dereito europeo, a conciliación e a igualdade. Excluir o devengo de vacacións durante este período tería un efecto disuasorio para o goce do permiso e, por iso, este debe computar como traballo efectivo a efectos de dito devengo.

Cálculo da hora extra

O Tribunal Supremo [TS 18-02-2026] estableceu que, como mínimo, cada hora extra debe pagarse co mesmo valor que unha hora ordinaria. A lei prohíbe que a hora extraordinaria teña un importe inferior ao da hora normal.

Para calcular ese valor cando o convenio fixa o salario en cómputo anual, hai que dividir o salario anual total (incluídos os complementos aplicables) entre a xornada anual efectiva do traballador. Non é válido calcularo dividindo o salario anual entre 360 días e logo entre 8 horas, porque ese método supón traballar practicamente todo o ano sen descansos nin vacacións e rebaixa artificialmente o prezo real da hora.

Se o convenio ou as táboas salariais fixan un prezo de hora extra por debaixo do valor obtido coa división salario anual/xornada anual, é contrario a dereito, e as diferenzas poderán ser reclamadas polos afectados.

Falta de ingreso de cotas

A falta de ingreso de cotas á Seguridade Social, mesmo cando se presentou correctamente a documentación de cotización, constitúe unha infracción grave segundo a LISOS. O Tribunal Supremo [TS 17-02-2026] confirmou que esta infracción prodúcese polo mero incumprimento de pago, sen que deba demostrarse dolo ou intención de incumprir.

Segundo o tribunal, ademais, as dificultades económicas derivadas do COVID-19 non poden considerarse forza maior, polo que non eximen de responsabilidade.

No caso analizado, a empresa foi sancionada con 185.721,19 euros por impagos de cotas entre 2018 e 2024. Solicitou a nulidade da sanción ou, subsidiariamente, a súa redución por ausencia de dolo e por dificultades económicas e prescripción de parte da débeda, pero o Tribunal rexeitou estes argumentos.