Implicacións de ser “gran tenedor”

A lei de vivenda estableceu algunhas obrigas para os propietarios de vivendas que son considerados “grandes tenedores”. A estes efectos, lembre que se considera que unha persoa física ou xurídica é “gran tenedor” se é propietaria de máis de dez inmobles urbanos de uso residencial (exclúense locais, almacéns, garaxes, oficinas...) ou cuxa superficie construída conxunta supere os 1.500 m² de uso residencial (en zonas declaradas de mercado residencial tensionado, o límite pode baixar a cinco ou máis inmobles por zona tensionada).

Pois ben, saiba que as repercusións por ser un gran tenedor ou por ser propietario de varias vivendas non acaban aquí e tamén poden ser de tipo fiscal. Por exemplo:

• A normativa do IBI permite aos concellos esixir un recargo de até o 50% aos propietarios que, de forma continuada e sen causa xustificada, teñan vivendas desocupadas por un prazo superior a dous anos e sexan titulares de catro ou máis vivendas.

• Algúnha comunidade autónoma xa aprobou un ITP superior no caso de que o adquirente dunha vivenda de segunda man sexa un gran tenedor e a vivenda estea localizada nunha zona tensionada.

En todo caso, non se asuste: en moitos territorios esta maior tributación non é aplicable. Ademais, se os inmobles se posúen en copropiedade ou se se é titular unicamente do usufruto,  existen unhas regras especiais que poden favorecerlle á hora de computar o número de inmobles ou a superficie.

Por último, teña en conta que en zonas declaradas de mercado residencial tensionado, o límite para ser gran tenedor pode ser inferior a  dez inmobles (en Cataluña, por exemplo, para ser gran tenedor basta con ser propietario de cinco vivendas).

 

Se pretenden aplicarlle algún recargo polo feito de ser gran tenedor, os nosos profesionais analizarán a súa situación e acompañaranlle no caso de que deba interpor algún recurso ou reclamación.