Legalidade urbanística

O Tribunal Supremo (TS) resolveu un caso moi práctico, cando un Concello quere “ restaurar a legalidade urbanística ” (por exemplo, ordenar a demolición dalgunhas obras ilegais en solo non urbanizable), adoita necesitar informes técnicos e xurídicos que sosteñan esa decisión. No suposto analizado, o Concello era de recente creación e non tiña medios técnicos propios , así que pediu axuda á Deputación. Con eses informes concluíuse que as obras eran incompatibles co planeamento e acordouse a demolición.

Os propietarios recorreron dicindo, en esencia, que eses informes non valían porque non os emitira persoal coa condición e o nivel adecuados . O TS dalles a razón e explica que non estamos ante “papéis de apoio” sen máis, senón ante informes preceptivos e determinantes , é dicir, informes que sosteñen materialmente a decisión final (“os informes debatidos son preceptivos e sosteñen materialmente a decisión administrativa final”). Por iso, en procedementos coactivos e sensibles como estes (disciplina urbanística), non basta con que alguén “sepa” ou teña unha habilitación interna, certas funcións están reservadas a funcionarios precisamente para garantir obxectividade, imparcialidade e independencia.

No caso concreto, parte do informe viña dunha funcionaria do subgrupo C2 “habilitada” para tarefas técnicas. O TS aclara que esa habilitación pode servir para axudas puntuais , pero non para desempeñar de forma continuada funcións superiores que orientan e fundamentan a resolución administrativa (“a habilitación administrativa interna… non legitima… o desempeño continuado de funcións xurídicas superiores…”). Por iso, as resolucións municipais baseadas en eses informes consideranse inválidas , fixando un criterio claro sobre quen debe informar cando o informe é decisivo neste tipo de expedientes.

Se vostede se sente prexudicado e disconforme cunha actuación administrativa, os nosos profesionais poderán asesorarlle na defensa dos seus dereitos